Elke discriminatie is verboden, ongeacht het gaat om een directe dan wel om een indirecte discriminatie. De wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie belast het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding (kortweg ‘het Centrum’) met het behandelen van discriminaties op grond van verschillende motieven zoals handicap en huidige of toekomstige gezondheidstoestand. Het begrip “handicap” moet zeer ruim gezien worden. De persoon is niet meer alleen een persoon met een handicap door zijn beperkingen maar gedeeltelijk ook door de samenleving en de onaangepaste omgeving waarin hij leeft.
De antidiscriminatiewet verbiedt:
- Directie Discriminatie
Onder directe discriminatie wordt verstaan, een verschil in behandeling in een vergelijkbare situatie die niet te rechtvaardigen is (voorbeeld: je doet hetzelfde werk als iemand anders maar je krijgt een lager loon omdat je een handicap hebt).
- Indirecte discriminatie
Er is sprake van indirecte discriminatie wanneer een op het eerste zicht neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze, in vergelijking met andere personen, een schadelijke weerslag kan hebben op personen met een handicap en/of ziekte en dit niet redelijkerwijze kan worden gerechtvaardigd (voorbeeld: de regel dat dieren om hygiënische redenen niet in een restaurant of voedingswinkel binnen mogen. Deze regel is indirect nadelig voor mensen met een blindengeleidehond want ze kunnen niet op restaurant gaan).
- Discriminerende intimidatie
Ook pestgedrag kan via de antidiscriminatiewet aangepakt worden. Voorbeeld: een persoon met een handicap is het slachtoffer van ongewenst gedrag dat met zijn handicap (of een ander door de antidiscriminatiewet beschermd criterium) te maken heeft. Voorbeeld: collega’s lachen met de handicap van een andere collega, als gevolg daarvan krijgt deze laatste geen of onvoldoende werk.
Wordt ook als discriminerend beschouwd:
- Het ontbreken van redelijke aanpassingen voor de persoon met een handicap is volgens de antidiscriminatiewet onrechtvaardig. Weigeren om redelijke aanpassingen te doen is dus een vorm van discriminatie in de zin van de wet. Als een redelijke aanpassing wordt beschouwd de aanpassing die geen onevenredige belasting betekent, of waarvan de belasting in voldoende mate gecompenseerd wordt door bestaande maatregelen. Een redelijke aanpassing compenseert de negatieve gevolgen van een onaangepaste omgeving en laat een persoon met een handicap toe om, zoals iedereen, deel te nemen aan een activiteit.
- Het aanzetten tot haat tegenover een groep omwille van bijvoorbeeld handicap
Dergelijke gedragingen kunnen strafrechtelijk vervolgd worden.
U kan de wettelijke en reglementaire teksten consulteren op de website van het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding (kies: "Wetgeving"). De brochure “Discriminatie van personen met een handicap” (juli 2009) kan daar gedownload worden (“Discriminatie”).
U kan eveneens de brochure “Wegwijs in de redelijke aanpassingen ten behoeve van personen met een handicap op het werk” downloaden van de website van de federale overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg (http://www.meta.fgov.be - publicaties – thema: non-discriminatie en diversiteit)
